Eska Reizen
voor de
complete
vakantie-ervaring
Ontdekking Griekenland:
Athene, Sparta, Olympia,
Delphi en Meteoren
Achtergrondinformatie - deel 3
Eska Reizen
voor
hartelijke
reizen
Meteora
De Meteora zijn een streek in Noord-Griekenland die gekenmerkt wordt door hoge rotsige pilaren waarop kloosters zijn gebouwd.
Door eeuwenlange erosie toen de streek een binnenzee was, hebben de rotsen hun typische uiterlijk gekregen.
Vanaf de 9de eeuw werden de natuurlijke zandstenen torens beklommen door kluizenaars die daar hun eigen leefomgeving creëerden en slechts af en toe naar beneden kwamen. Een voorbeeld was de kluizenaar Barnabas die hier een religieus schuiloord zocht in een grot. Andere volgden zijn voorbeeld.
Vanaf de 11de eeuw trokken elders verdreven monniken naar het gebied. Halverwege de 14de eeuw verrezen de eerste kloosters op de toppen, onder invloed van de mystieke beweging van het hesychasme (hesychia = rust, kalmte). In 1336 stichtte de monnik Athanasios, afkomstig van de berg Athos zijn Groot-Meteoron, het hoogst gelegen (623 m) en belangrijkste klooster dat hier zou gesticht worden. Nog 23 andere kloosters zouden volgen. Met netten aan touwen en houten ladders van soms wel 40 meter lang transporteerden de monniken de benodigde goederen én personen naar boven.
In de hoogtijdagen bestond er een autonome gemeenschap van monniken en 24 kloosters in vrijwel volledige afzondering van de rest van de wereld. Sinds 1490 werd de abt van het Groot Meteoron ook het hoofd van de gehele monnikengemeenschap van Meteora.
In de 17de eeuw begon echter het verval van het kloosterleven in Meteora. Er werd gesjoemeld, sommige monniken hielden er als monnik verklede vrouwen op na en van het idealistische gedachtegoed was niets meer overgebleven. In de 18de eeuw werden de kloosters gebruikt als toevluchtsoord voor Grieken die door de Turkse overheersers opgelegde belastingen wilden ontduiken. Tijdens de 19de eeuw werden de Meteora-kloosters gebruikt om te ontkomen aan oprukkende rebellen en tijdens Wereldoorlog II en de daaropvolgende Burgeroorlog (1945-1949) hebben de toen nog overgebleven kloosters veel schade opgelopen.
Thermophylae
Thermophylae is beroemd voor de veldslag in 480 v.C. tussen de Griekse stadstaten en het Perzische leger. De Perzen waren enorm veel talrijker, maar toch konden de Grieken drie dagen stand houden.
Onder leiding van koning Leonidas van Sparta blokkeerde een kleine troepenmacht de enige weg waarlangs Xerxes I en zijn leger door moesten. Na drie dagen strijd zou een verrader onder de Grieken de Perzen op een alternatieve weg gewezen hebben. Leonidas beval zijn leger huiswaarts te keren. Hij bleef achter met 300 Spartanen en ongeveer 2000 soldaten en heloten van andere steden.
De Perzen konden de doorgang forceren, maar leden enorme verliezen. De weerstand van de Spartanen gaf aan Athene de tijd om een zeeslag voor te bereiden. Uiteindelijk werd die gewonnen en de Perzen trokken zich terug.
Meteora
Meteora
Meteora
Thermophylae
GRIEKSE MYTHOLOGIE - korte inleiding
De Griekse mythologie omvat de verzamelde legenden van de Griekse goden en godinnen en van helden en heldinnen. De mythes werden oorspronkelijk mondeling in gedichten overgeleverd.
De beschikbare literatuur zijn verwerkingen van die mondelinge overdrachten. Maar ook zijn gegevens uit iconen gehaald. De historicus baseerde zich vaak ook op afbeeldingen, zoals op vazen.
De mythen vormden deel van de cultussen ter ere van goden.
In de verschillende legendes, verhalen en hymnen worden de goden van het oude Griekenland allemaal afgebeeld als menselijk. Ze worden geboren, maar zijn onsterfelijk. Ze zijn nagenoeg immuun tegen verwondingen en tegen ziektes. Ze kunnen onzichtbaar worden, grote afstanden afleggen in een fractie van een seconde... Ze kunnen spreken door middel van mensen zonder dat die het weten of net wel. Elke god heeft zijn specifieke gedaante, zijn stamboom, zijn interesses, persoonlijkheid en expertise. Sommige goden worden wel met variaties omschreven van mythe tot mythe. Als goden aangeroepen worden in een gebed of cultus, dan krijgen ze meestal een bijnaam mee. Zo werd Apollo Musagetes genoemd of leider van de Muzen.
In de mythes worden de goden als wezens beschreven die vele generaties lang overspannen. De oudste goden schiepen de wereld. Jongere generaties zetten de oudere soms buitenspel. De 12 Olympische goden die vaak in de Griekse godsdienst en kunst worden vernoemd of afgebeeld, zouden aan de Grieken verschenen zijn in het zogenaamde "tijdperk van de helden". Ze gaven hen een aantal mirakels, leerden hen nuttige vaardigheden, brachten hen de methodes bij om de goden te eren, beloonden deugden en straften ondeugden en werden vader van mensenkinderen. Deze halfmensen, halfgoden staan bekend als de "helden". Tot de democratie in voege trad, eisten de afstammelingen op basis van hun goddelijke afstamming het recht om te regeren op.
Apollo - Hermes
Poseidon
Zeus als stier